İzmit’te Belediyecilik Köylü Kurnazlığı Usulü

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Trafik kilitlenmiş, sokak çukur olmuş, su taşmış, otopark yok…
Hiç dert etmeyin.
Bizim şehirde sorun çözmek için tek bir yöntem var:
Sorumluluğu başkasına yıkmak.

İlçe mi, Büyükşehir mi? Yoksa Muhtar mı?
İzmit Belediyesi der ki:
“Biz mahalleyle ilgileniriz. Çöp, kaldırım, pazar… Bizim işimiz küçük işler.”

Büyükşehir der ki:
“Biz şehrin omurgasını yaparız. Ulaşım, altyapı, sahil… Bizim işimiz büyük işler.”

Vatandaş der ki:
“Benim işim sizin işiniz mi, değil mi? Onu bilmem. Benim işim, şu şehirde rahat yaşamak.”

Ama işin kurnazlığı burada:
Sorun büyükse “bizim işimiz değil, büyükşehirin.”
Sorun küçükse “bizim işimiz değil, ilçenin.”
Sorun çözülmezse “bizim işimiz değil, zaten başka bir birimin.”
Yani sorun hep var, ama sorumlusu hep yok.

Sorumluluk Pinponu: İzmit’in En Büyük Oyunu

Bir sokak yapılır, üç ay sonra altyapı kazılır.
Bir kavşak düzenlenir, mahalle içi trafik kilitlenir.
Bir dönüşüm alanı ilan edilir, sosyal ihtiyaçlar unutulur.
Sonra başlar pinpon maçı:
“Bu bizim işimiz değil.”
“Hayır, onların işi.”
“Biz söyledik, onlar yapmadı.”
“Onlar da bizden biliyor.”
Vatandaş ise tribünde oturur, topun gidip gelmesini izler.
Ama top yere düşeli çok olmuştur.

Vatandaş da boş durmaz.
O da kendi kurnazlığını yapar:
“Ben kime söylesem, o da başkasına atacak. O yüzden ben en yüksek sesle bağırayım, belki birileri utanır da yapar.”

İşte İzmit’te belediyecilik böyle çalışır:
Biraz sorumluluk pinponu, biraz köylü kurnazlığı, biraz da “bizden değil” oyunu.

Son Söz

İzmit’in sorunları belli.
Sorumlular da belli.
Ama çözüm?
O hep başka bir yerde.
Belki büyükşehirde, belki ilçede…
Belki de hiç kurulmamış bir masada.
O yüzden İzmit’in gerçek sorusu şudur:

“Topu kim sektiriyor?”
Çünkü top çoktan yere düşmüş,
biz hâlâ seyirciyiz.